Ten aanzien van de aanwezigheid van lobbyisten in de gebouwen van de Tweede Kamer zijn een aantal algemene gedragsregels van toepassing:

1. Dagpassen worden alleen uitgereikt aan lobbyisten die bij Voorlichting kunnen aantonen dat zij een vergadering willen bijwonen die gerelateerd is aan het werkveld waarbinnen de lobbyist werkzaam is of indien men die specifieke dag afspraken heeft met één of meerdere Kamerleden.

2. Lobbyisten dienen vooraf een afspraak te maken voor gesprekken met leden, waarbij zij in voorkomende gevallen aangeven of zij worden vergezeld door derden. Dit om te voorkomen dat een lid zich “voelt overvallen”. De praktijk wijst echter ook uit dat voor of na een debat een lobbyist zich direct bij een hem/haar bekend Kamerlid meldt. Maar ook in deze gevallen geldt de fatsoensregel dat gevraagd wordt of de ontmoeting schikt.

3. Het is lobbyisten niet toegestaan zich op te houden in de werkkamers van de Kamerleden indien zich daar niemand bevindt.

4. Lobbyisten kunnen via de stafdienst Voorlichting in het bezit komen van een vast toegangsbewijs voor de gebouwen van de Tweede Kamer (met een geldigheidsduur van maximaal 2 jaar). Om in aanmerking te komen voor een vaste pas dienen lobbyisten voor hun werk vrijwel dagelijks in de Tweede Kamer te zijn. Een brief van de opdrachtgever kan hierover uitsluitsel geven.

In het geval lobbyisten bovengenoemde gedragsregels overtreden, kan de stafdienst Voorlichting overgaan tot het opleggen van een waarschuwing. Een dergelijke berisping kan zowel mondeling als schriftelijk aan de lobbyist in kwestie en/of de werkgever worden meegedeeld. In het uiterste geval of bij herhaalde overtreding van de gedragsregels kan Voorlichting een toegangspas tijdelijk dan wel definitief innemen.

Samenvatting

In dit onderzoek is het proces van lobbyen door multinationals in de Haagse setting geanalyseerd. Multinationals kunnen door middel van strategische politieke activiteit het politiek beleid veranderen. Het belang van een sterke politieke strategie is groot voor multinationals.

Lobbyen is een onderdeel van de politieke strategie en vormt het geheel van activiteiten dat erop gericht is om via informatie en zakelijke argumentatie invloed uit te oefenen op beleidsvoorbereiders en beleidsbeslissers (Bennis, Pauw & Van Schendelen, 1990).

Lobbyen wordt over het algemeen gezien als informeel en verborgen. Door middel van dit onderzoek wordt getracht inzicht te verkrijgen in het proces van lobbyen.

Voor dit onderzoek zijn zestien lobbyisten geïnterviewd die lobbyen voor een multinational gevestigd in Nederland. De lobbyisten zijn werkzaam bij lobbykantoren, gespecialiseerde adviesbureaus, brancheorganisaties of de multinationals zelf. De topics van de vragenlijst zijn; methoden, middelen, setting en proces van lobbyen.

Er werd daarnaast dieper ingegaan op voorwaarden voor een succesvolle lobby en never do’s tijdens het lobbyen. De lobbyisten uit dit onderzoek onderscheiden vijf fasen in het proces van lobbyen.

Fase één beslaat het monitoren van de actualiteiten en de politieke agenda.

De tweede fase start wanneer een issue zich aandient. Tijdens fase twee wordt deze issue in kaart gebracht.

In de derde fase gaat de lobbyist op zoek naar mogelijke stakeholders in de issue. Een boodschap wordt sterker wanneer er medestanders gevonden zijn.

In de vierde fase wordt de strategie uitgevoerd. De informatiestrategie richt zich op het verstrekken van informatie met betrekking tot de issue aan de beleidsbeslisser (Hillman & Hitt, 1999).

De laatste fase bestaat uit het overbrengen van de boodschap naar de beleidsbeslisser.

In het proces van lobbyen bestaat ruimte om terug te gaan naar een vorige fase.

De reputatie en het netwerk van de lobbyist hebben invloed op het verloop van de lobby. Daarom is het van belang tijdens de lobby informeel en formeel contact te onderhouden met beleidsbeslissers.

Bron: masterthesis ‘contacten activeren. strategisch lobbyen bij politici’, augustus 2011, Sofie van Hees (VU)

Het Presidium van de Tweede Kamer onder voorzitterschap van gekozen kamervoorzitter Gerdi Verbeet (PvdA) gaat bezien of de toegang van de 61 lobbyisten met een pas op zijn plaats is en of hun namen via een register openbaar gemaakt gaan worden. Het Europees Parlement heeft een register, maar registratie is (nog) niet verplicht voor de in Brussel en Straatsburg werkzame lobbyisten.

Saillant – in kringen van Haagse lobbyisten verteld – is dat de procedure om een vaste pas te verkrijgen nog steeds niet-transparant zal zijn, ook niet op het moment dat de namen van vastepashouders bekend gemaakt zullen zijn. En dan, voor lobbyisten is het Kamergebouw hun kantoorruimte, dus waarom niet alle lobbyisten, na registratie, een pas verstrekken? Of mogen sommige lobbyisten meer dan andere en is daarom het gros aangewezen om in de rij met troepen schoolkinderen op kousenvoeten zonder broekriem hun kantoor, het Kamergebouw, te betreden?

Waar komt dit idee van Haagse registratie – vrij plotseling – vandaan? De beroepsvereniging voor Public Affairs heeft ook nog geen standpunt hierover ingenomen, gelet op hun eigen platform. De bron is de oproep vanuit de PvdA, tijdens het wetgevingsoverleg over de raming Tweede Kamer 2012, op 20 juni 2011.

(…) Heijnen (PvdA): Mijn volgende hoofdpunt betreft de lobbyisten. Ik begrijp niet waarom er nog steeds geen openbaar register van lobbyisten is. Ik vind het een democratisch goed als burgers kunnen beoordelen wie er allemaal proberen professioneel invloed uit te oefenen op de politiek. Het hoort bij transparantie, bij openheid en bij helderheid om te weten welke belangen een rol spelen bij de beoordeling van de besluitvorming in de Kamer. Bovendien is het een service. Door zo’n openbaar register weet men immers ook wie men kan benaderen voor bepaalde belangen.

(…) Verbeet (PvdA): Dan kom ik op het register voor lobbyisten. De heer Heijnen heeft gevraagd of het mogelijk is om een openbaar register te maken van de in de Tweede Kamer actieve lobbyisten.

Lobbyisten hebben de mogelijkheid om via de Stafdienst Voorlichting een vaste pas te krijgen. Het criterium daarvoor is dat betrokkenen 80% van hun werkzaamheden in de Kamer uitvoeren. Verder wordt in principe alleen per bedrijf of organisatie een pas uitgereikt, dus niet per persoon. Ik ben het met de heer Heijnen eens dat transparantie in dezen belangrijk is. De organisaties die zich door een lobbyist laten vertegenwoordigen, worden ook genoemd. Ik zal het verzoek van de heer Heijnen met een positieve intentie mijnerzijds in het Presidium aan de orde stellen.

(…) Het Presidium vindt het echter de verantwoordelijkheid van fracties en individuele leden zelf om mensen te ontvangen of niet te ontvangen. Het Presidium heeft er geen behoefte aan dat we alleen lobbyisten in het gebouw toelaten die een soort keurmerkje hebben.

Bron: (ongecorrigeerd) stenografisch verslag van wetgevingsoverleg van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken (maandag 20 juni 2011)

De Commissie gaat niet zover Verheugen een lobbyverbod op te leggen, maar de Duitse ex-politicus mag over een periode van meer dan twee jaar geen contact opnemen met zijn voormalige diensten en een hele reeks ondernemingen. Het verbod is terugwerkend vanaf zijn ontslag als commissaris tot april 2012.

Verheugen richtte ‘The European Experience Company GmbH’ op samen met zijn vriendin Petra Erler, die zijn kabinetschef was in de Europese Commissie. Bovendien “vergat” Verheugen zijn nieuwe activiteiten als lobbyist aan te geven bij het bevoegde ethisch comité van de Commissie, wat sinds eind jaren ’90 verplicht is. Dat dat comité nu de activiteiten van Verheugen aan banden legt, heeft hij te danken aan het feit dat hij en zijn vriendin “niet voldoende meewerkten” met het onderzoek, zo luidt de uitleg. Het ethisch comité ontving niet alle gegevens die het had opgevraagd over het lobbybureau in Potsdam.

Bron: Belga

Halbeheffing

Het kabinet gaat het collegegeld voor langstudeerders fors verhogen. Iedereen die meer dan twee jaar studievertraging oploopt, gaat 3000 euro extra collegegeld betalen: de zogeheten Halbeheffing. De nieuwe regels worden vanaf 1 september 2011 voor alle studenten ingevoerd. Zijlstra heeft zelf zeven jaar gestudeerd en was zelf door een te lange vakantie op de Antillen onder de regeling gevallen; de studenten van nu komen op voor vrijwilligerswerk, bestuurswerk, een stage of extra studieproject.

C + 2

In eerste instantie zouden studenten één jaar langer over hun studie mogen doen, dat is nu twee jaar geworden. De aanpassing van die regel is een handreiking voor studenten die extra vakken willen volgen, een zwaardere bètastudie doen of een bestuursfunctie willen doen. Inclusief het normale collegegeld, loopt de Halbeheffing bijna op tot 5000 euro per jaar. Studie-uitloop heeft vaak te maken heeft met activiteiten in het bestuur van verenigingen, een stage of een wetenschappelijk project.

Manifestatie op vrijdag 21 januari 2011 in Den Haag: niet alleen studenten, maar ook hoogleraren laten 21 januari a.s. van zich horen. Zij lopen die ochtend in vol ornaat door de Hofstad om te demonstreren tegen de geplande langstudeerregeling.

Bron: www.kenniscrisis.nl

Naar aanleiding van opgewonden kamervragen, becommentarieerd op deze site, wilde minister Schippers van VWS (VVD) wilde pas reageren na de officiële publicatie van het hele onderzoek. Aangezien publicatie nog steeds op zich laat wachten, heeft de minister laten weten haar eerste oordeel te vormen op het concept, dat door de onderzoekers beschikbaar is gesteld.

In het kort: minister Schippers ziet in het onderzoek geen aanleiding om het huidige beleid te aanzien van intermediaire organisaties aan te passen:

“Hij (Tony Lamping, pa-cc) heeft mij verzekerd dat zijn onderzoek zich niet richt op de vaststelling van de kosten van lobbyorganisaties in de zorg. Enkel om aan te geven dat het onderzoek een grote sector betreft heeft hij in de inleiding tentatief de omzet en het aantal medewerkers van het totaal der organisaties aangegeven. Hij heeft dit gebaseerd op informatie uit de jaarverslagen van de verschillende organisaties (onder andere IGZ, ZonMW, Arbeidsinspectie, NVZ en NPCF).

De heer Lamping onderschrijft de conclusies van de Volkskrant dan ook niet dat er één miljard wordt besteed aan lobby-organisaties.”

In dezelfde lijn sprak de minister op 19 januari 2011, tijdens het debat over de rookvrije horeca, na het pleit van de PVV en de VVD, dat antirookorganisaties, die lobbyend de deuren van politici en ambtenaren platlopen, zich wel met kennis en onderzoek kunnen bezighouden, maar niet met publiek geld worden betaald om te lobbyen. 

Bron: brief aan de Tweede Kamer d.d. 20 januari 2011

Het kabinet Rutte-Verhagen wil bezuinigen op het Hoger Onderwijs. Onderdeel van de bezuinigingen is een ‘boete’ (€3000) voor studenten die langer dan één jaar uitlopen op hun bachelor- of masteropleiding. In dat geval moet de universiteit of hogeschool in kwestie ook nog eens €3000 betalen aan het Rijk. Met de “Halbeheffing” bezuinigt de overheid €370 miljoen.

Het voornemen van het kabinet is om deze plannen in te voeren per collegejaar 2011-2012. Het kabinet wil dat de nieuwe regelingen ook voor de al studerende studenten gaan gelden. Heb jij nu een jaar extra besteed aan je huidige bachelor/masterstudie? Dan betaal je vanaf 1 september €3000 collegegeld extra als het aan de regering ligt.

Veel studenten ontwikkelen zich tijdens hun studie buiten het verplichte curriculum om. Verbreding door bijvoorbeeld het organiseren van een congres, het besturen van een studentenvereniging, een buitenlandstage, enzovoort leveren veelal studievertraging op. Het bedrijfsleven geeft aan afgestudeerden te zoeken die dergelijke ervaringen buiten hun studie hebben opgedaan.

“Halbeheffing” levert slechts magnetronstudenten op!

Bron: Kenniscrisis

Reactie op: “Piepjong lobbyregister Europese Commissie is de fase van kinderziektes nog niet door” – Han Dirk Hekking, Het Financieele Dagblad, 17 maart 2009

Think tank says boycott of register is ‘a matter of principle’

In an article on the European Commission’s lobby register, Dirk Jan Hekking, Brussels correspondent of Het Financieele Dagblad, notes that law firms and think tanks continue to boycott the register. Among the major Brussels-based think tanks only the European Policy Centre has registered.

In his article, Hekking quotes Matt Dann of the think tank Bruegel: “We object to the fact that the Commission places us in the same category as lobbyists. Our aim is to contribute to the quality of policies by delivering research, debate and analysis based on facts. This is a matter of principle. We are not lobbyists, so we will not register in a lobby register”.

This boycott should be a matter of serious concern for the Commission, as it undermines one of the few very strong points of the EU lobby register: think tanks are included and thus expected to provide transparency around their lobby budgets and funding sources. Including think tanks in the lobby register is very appropriate, as the activities of Brussels-based think tanks are aimed at shaping EU policy-making.

Bruegel lists its funding sources on its website, but many EU-focused think tanks refuse such transparency. Such secrecy is often intended to hide covert corporate funding tied to initiatives on specific issues where corporations want to influence EU policy debates and decision-making.

Including think tanks in the register is essential in securing transparency around EU lobbying. Unfortunately, when designing the register the Commission has been too lax on reporting requirements. Think tanks are only asked to declare their sources of income in very broad categories (‘public financing’, ‘donations’, ‘programme support’). In this way funding by individual companies remains invisible. This is a serious flaw that must be addressed in the review of the register that starts next month.

(…)

The article in Het Financieele Dagblad also provides some examples of how differently firms are calculating the lobby expenditure they report in the Commission’s register. French liquor producer Pernod Ricard reports to have spent 460,000 euro on lobbying last year, which includes office rent, but also costs of insurances and parking. Pharma giant Pfizer reports to have spent 750,000 euro, but this is only the salary costs of their lobbyists. The Commission’s failure to provide clear definitions makes it impossible to compare the information disclosed in the register or in other ways draw any serious conclusions from the data.

Voor het volledige artikel: Brussels Sunshine